Slangen ngo
Allie Rose Radabaugh - ASP
Deze zomer reikten we een Snake Hero Award uit aan Allie Rose voor haar inzet voor een Dekay's Brownsnake. Toen deze kleine, weerloze slang op haar schoolplein verscheen, raakten studenten en leraren in paniek en betaalde de slang de ultieme (en helaas gebruikelijke) prijs. Deze slangenliefhebber zette haar gebroken hart om in actie en maakte van de gelegenheid gebruik om haar klasgenoot en leraar te informeren over hun behulpzame slangenbuurman. Geroerd door dit verhaal, stuurden we Allie Rose een klein cadeaupakket en een prijs voor haar inspanningen. "Dank je! Ik ben dol op alle stickers en ben aan het nadenken over waar ik ze moet plaatsen. Ik zal zeker blijven opkomen voor slangen en zal dit zeker doen wanneer ik kan!” – Alie
Wist je dat... sommige slangen van kleur kunnen veranderen? – ASP
Hier afgebeeld is Glendy, een mannelijke zwarte ratelslang uit Arizona, op zijn donkerst en lichtst. Zoals veel slangen, zwarte ratelslangen uit Arizona ( Crotalus cerberus ) ondergaan morfologische kleurverandering naarmate ze ouder worden. Wat hier wordt geïllustreerd, is zeldzamer bij slangen; fysiologische kleurverandering is waarschijnlijk het meest bekend bij kameleons, maar Arizona Black Ratelslangen kunnen dit ook! Wat is het verschil? Morfologische kleurverandering is een geleidelijk proces waarbij het aantal of de kwaliteit van cellen die kleur produceren (chromatoforen) verandert; het kan jaren duren. Fysiologische kleurverandering is een snelle verschuiving als gevolg van de beweging van pigment in chromatoforen - dramatische kleurveranderingen kunnen binnen enkele minuten of zelfs seconden plaatsvinden! Arizona zwarte ratelslangen kunnen binnen enkele minuten van hun donkerste naar lichtste kleur veranderen. Niet zo snel als kameleons, maar toch indrukwekkend. Kijk goed
Slangen zijn gevreesd! – ASP
Slangen zijn alles #8 Dr. Andrew Hoffman bespreekt de wijdverbreide angst voor slangen bij het grote publiek en de rol die sociale media spelen bij het versterken van deze angsten. Hij combineert zijn persoonlijke observaties van slangenonderzoek en outreach, recente bevindingen in de sociale wetenschappen en zijn ervaring met het creëren en laten groeien van het socialemediakanaal "Life Underfoot" om in detail te beschrijven hoe deze angst een zeer reële barrière vormt voor natuurbehoud en hoe sociale media vertegenwoordigt een grotendeels onbenutte en ongelooflijk krachtige bron om miljoenen mensen te bereiken met meer verantwoorde berichten over slangen en het behoud van slangen. Je kunt Life Underfoot ook vinden op en Lees meer over deze serie en registreer om op de hoogte te blijven van toekomstige afleveringen:
Willekeurig neerschieten van inheemse dieren in het wild gevierd tijdens de Lake Providence Snake Rodeo van dit weekend - ASP
Tientallen behulpzame, ongevaarlijke slangen zullen dit weekend worden neergeschoten bij de Lake Providence Snake Rodeo in het noordoosten van Louisiana. Advocates for Snake Preservation (ASP), een liefdadigheidsinstelling die zich inzet voor het veranderen van de manier waarop mensen slangen zien en behandelen, en Louisiana Amphibian and Reptile Enthusiasts (LARE), een groep die de waardering en het behoud van reptielen en amfibieën in The Pelican State bevordert, willen alle slangen zien rodeo's omgevormd tot no-kill, educatieve festivals waar lokale dieren in het wild worden gevierd in plaats van neergeschoten. Sinds het midden van de jaren zestig zijn duizenden inheemse slangen neergeschoten terwijl ze zich koesterden bij de Lake Providence Snake Rodeo. Deelnemers schieten een onbeperkt aantal slangen uit hun boten en krijgen prijzen voor het doden van de meeste en langste slangen. In tegenstelling tot de traditionele jacht op wild, zijn er geen jaarlijkse 'bag'- of
De Whiptails slaan terug - ASP
Rondom ons huis zijn de meest voorkomende slangen de Oosterse lapneusslangen, de hooggelegen zustersoort van de Westerse lapneusslangen. Net als hun neven en nichten in het laagland zijn zweepstaarthagedissen een hoofdbestanddeel van hun bekende dieet, dus we gingen ervan uit dat degene die we zagen op zoek was toen hij op een avond in juni ijverig een hol in onze tuin aan het uitgraven was. In de loop van ongeveer een uur zagen we hem graven en graven; toen de zon onderging, gaf hij het op voor de dag, en we zagen hem willens en wetens naar een lekkende stortbak glijden voor een drankje voordat hij zich voor de nacht in een betonnen spleet nestelde. Een week later was hij (of misschien een look-alike: lapneus lijkt op elkaar!) terug, bij een ander grondgat op slechts een plengtes van zijn eerdere werk. Ik liet mijn videocamera op zijn operatie gericht in de hoop later te leren wat zijn prooi zou kunnen zijn. Die avond bekeken Melissa en ik de beelden van die dag. Hij groef